Reacties op de Behandeling

2018002

De hoogtepunten waren de bezoekjes aan Marjolein, waar wij dan weer konden zien en horen hoe het vooruit gegaan was.

 

Al vanaf de eerste dagen in groep 3 liep het met mijn dochter, toen bijna 6, niet lekker. Het viel de leerkracht meteen op dat ze haar aandacht niet bij haar werk kon houden en dat ze geen moment stil kon zitten. Ze kwam volkomen uitgeput thuis en zelfs als ik haar om 18 uur naar bed bracht, sliep ze tot de volgende ochtend. Zelf had ze er niet zo'n erg in, maar waar zij wel last van had was dat de omgeving boos op haar reageerde als ze iets niet deed of had gedaan. Ze klapte dicht en was vaak intens verdrietig.

Vanaf die periode is het grote "hulp zoeken' begonnen. Van kinderpsycholoog die ADHD vermoedde naar kinderpsychiater die dat bevestigde. Het was inmiddels het einde van het schooljaar, waarvan mijn dochter vrij weinig had meegekregen. Besloten werd dan ook dat zij groep 3 over zou doen. Dat jaar ging het stukken beter, behalve het rekenen, dat vond zij moeilijk. In een langzamer tempo en met gebruikmaking van hulpmiddelen (telraam bijv) en de tomeloze inzet en liefdevolle betrokkenheid van haar juf is zij uiteindelijk, zij het met een achterstand, begonnen aan groep 4.

De leerkracht van groep 4 heeft het met evenveel enthousiasme overgenomen en opgepakt. Om tegemoet te komen aan de beweeglijkheid werd mijn dochter het koffie- en waterhulpje en ook het uitdelen van schriften was voor haar een leuke uitlaatklep, waarna zij vervolgens weer even stil kon zitten.

Voor rekenen heeft de leerkracht van alles uit de kast getrokken, er is door een extern rekenkundige in kaart gebracht wat de leemtes waren en daar is tijdens de lessen en buiten de klas met behulp van ouderejaars volop aan gewerkt.

Ook heeft mijn dochter een tijd ergotherapie gevolgd. Doel daarvan was vaardigheden op het gebied van zelfstandig werken en planmatig werken te verbeteren en het inoefenen van alertheidstechnieken en gebruiken van hulpmiddelen.

Hoewel zij het rekenen onvoldoende vaardig was aan het einde van groep 4, is zij overgegaan naar groep 5. Helaas is alles dat jaar stil komen te liggen, doordat de leerkracht de begeleiding nauwelijks heeft voortgezet. Mijn dochter en ik oefenden ons thuis suf met de extra opdrachten, omdat het vooral een kwestie van herhalen was volgens de leerkracht. De ernst van de zaak en het feit dat er sprake was van een rekenachterstand leek niet bij de leerkracht door te dringen.

Dat was het punt dat ik zelf op zoek ben gegaan, ik kon het inmiddels ook niet meer opbrengen om dagelijks na schooltijd met haar te gaan rekenen, elke dag opnieuw bleek dat ze de meest eenvoudige sommen niet wist. Er moest iets gebeuren, niet alleen voor het rekenen maar ook omdat mijn dochter inmiddels van een blij en vrolijk meisje was veranderd in een tobbend en onzeker kind, die ook nog nauwelijks tijd had voor leuke dingen, alles begon om rekenen te draaien.

Via de praktijk waar ik met mijn dochter terecht was gekomen en waar ons duidelijk werd dat er meer met haar aan de hand kon zijn, zijn wij in contact gekomen met Marjolein. Wat een verademing: zoveel herkenning, zoveel bevestiging, zoveel kennis en kunde! Vanaf januari (2016) zijn wij aan de slag gegaan met de oefeningen, sommige moeilijk, sommige grappig, sommige ontspannend, met enthousiasme, met tegenzin, maar vooral met veel doorzettingsvermogen heeft mijn dochter zich anderhalf jaar lang ingezet voor zichzelf, voor rust, voor zelfvertrouwen, voor lekker in je vel zitten.

De hoogtepunten waren de bezoekjes aan Marjolein, waar wij dan weer konden zien en horen hoe het vooruit gegaan was. Wat was mijn dochter dan trots!
Medio 2017 sloten wij het traject af. Sindsdien is het alleen maar beter gegaan met mijn dochter. Niet meer driftig, niet meer boos, ze is weer blij en vrolijk.

Inmiddels zat mijn dochter in groep 6, met een geweldige juf, die elke ochtend tijd vrijmaakte voor rekenen met alleen mijn dochter, die aan de bel trok bij de Interne Begeleiders en die ervoor zorgde dat zij hulp kreeg van de aan school verbonden orthopedagoog.

Ook op school gaat het sinds de training bij Marjolein dan ook alleen maar beter; van een 'E' citoscore voor rekenen, heeft ze nu een 'B'. Sinds dit schooljaar (groep 7) rekent ze zelfs gewoon mee met de groep, iets waar ze ontzettend trots op is, ze heeft geen afwijkend programma meer! Ze zal waarschijnlijk nooit een ster in rekenen worden, maar het vermijdende gedrag is verleden tijd, de concentratie is verbeterd en ze heeft vooral weer plezier.

Ik ben ervan overtuigd dat de basis voor dit alles is gelegd in de periode dat wij bij Marjolein kwamen. Sindsdien lijkt alles op zijn plek te vallen en beter te landen bij haar. Wij zijn Marjolein dan ook ontzettend dankbaar dat zij met haar therapie en liefdevolle aandacht en adviezen zoveel voor het leven en functioneren van mijn dochter heeft kunnen betekenen!