Reacties op de Behandeling

2011009

Ik ben begonnen met de therapie toen ik 20 jaar oud was

 

De allereerste keer bij Marjolein begon ik met diverse testen. Zo moest ik de tijd weergeven in spiegelbeeld terwijl, Marjolein tegenover mij stond en met haar armen de wijzers van een klok na deed, of ik moest op één been staan en voor mij uit kijken. Na een stuk of vijf testen was ik behoorlijk overprikkeld. Mijn lichaam werd overgevoelig, ik voelde me duizelig, was ongeconcentreerd en ook redelijk verward. Van Marjolein kreeg ik een opdracht naar huis. Ik moest elke dag een oefening uitvoeren.

De oefening stelde niet veel voor. Ik moest zitten en lichtjes naar voren en achteren wiebelen. Dan moest ik zes weken later weer getest worden of de oefening immers wel effect heeft gehad. Daarin werden Marjolein en ik nooit teleurgesteld.
Ik kon bijvoorbeeld steeds langer op één been staan zonder om te vallen. De oefeningen duurde niet langer dan vijf - tien minuten. Sommige oefeningen waren simpel, omdat je weinig hoefde te doen en het niet irritant aanvoelde. Ik heb één oefening gehad die ik soms best irritant vond om te doen, omdat de oefening irritant aanvoelde.

Na acht maanden reageerde ik niet meer onstabiel op de tests, en was ik klaar met de therapie. Voordat ik begon aan de therapie schrok ik snel van geluiden, ik voelde me buitenshuis vaak gestrest, angstig en onzeker, ik viel snel om omdat ik het moeilijk vond om mijn evenwicht te bewaren, ik kon moeilijker overzicht houden, en ik piekerde vaak over het feit dat ik niet zo goed wist hoe te overleven in de toekomst met deze klachten.

De reflexen zijn behoorlijk snel onder controle gebracht en ik kreeg in die tijd weleens van derden te horen dat ik aan het "aarden" was. Na de acht maanden therapie kon ik makkelijker mijn evenwicht bewaren (ik kan veel langer op één been staan), ik kan netjes op de lijntjes schrijven, buitenshuis voel ik me van binnen ontspannender (Snel schrikken doe ik niet meer, het angstgevoel is sterk verminderd en speelt soms een lichte rol bij mij in de achtergrond, als dat naar mijn idee een directe aanwijsbare oorzaak heeft. Ik voel mij nu eigenlijk alleen gestrest op momenten waarop dat normaal is, en onzeker gedrag voelt bij mij nu veel onnatuurlijker aan); Ik zie scherper, ik hoor beter, ik kan bijvoorbeeld beter rekenen in mijn hoofd omdat ik hier meer grip op heb gekregen waardoor het overzichtelijker is (het beeld/de cijfers kan ik langer vasthouden); Ik kan langer doorlezen en het achteraf beter samenvatten; Ik kan me beter concentreren, ik kan beter en langer naar mensen luisteren, ik kan beter en duidelijker mijn gedachten verwoorden, ik heb mijn emoties veel beter onder controle gekregen, presentatieangst is sterk verminderd, ik kan de wereld beter interpreteren, doordat ik scherper en overzichtelijker zie, kan ik lichaamstaal beter interpreteren.

De therapie volgde ik voornamelijk om rustiger te worden van binnen. Stiekem hoopte ik ook dat ik afkwam van dat angstige rotgevoel, slechte concentratie en dat ik beter sociaal kon zijn en beter kennis in me kon opnemen. Hier heeft de therapie mij niet in teleurgesteld. Ook vond ik het ontzettend goed hoe ik in de therapie werd begeleid door Marjolein, hoe ze mij heeft ondersteund en mij vertrouwen heeft gegeven.
Op mijn 12e ben ik gediagnosticeerd met: ADHD, een aan autisme verwante stoornis en een onderliggende depressie. Ik ben begonnen met de NOVreflextherapie toen ik 20 jaar oud was. Ben op mijn 21e geëindigd, en de moeite die ik erin had gestoken (wat overigens niet zo heel veel voorstelde) was het meer dan waard.